semi-detached revisited


Aan de rand van Amsterdam wil een woningbouwcorporatie een aantal versleten galerijflats vervangen omdat zij niet meer in de huidige woningmarkt passen. Gevraagd wordt om deze buurt gefaseerd om te vormen tot een aantrekkelijke woonbuurt die kan concurreren met andere suburbane wijken. Door de woningbouwcorporatie wordt om grondgebonden woningen en een reductie van de openbare ruimte gevraagd. 
 

Om de gevraagde fasering mogelijk te maken, wordt een verkaveling voorgesteld die overeenkomt met de bestaande verkaveling. Zo kunnen de oude galerijflats en de vervangende nieuwbouwwoningen in iedere verhouding naast elkaar bestaan. Bovendien kunnen zo in de toekomsitige situatie de bestaande, volgroeide bomen behouden blijven. Om de juiste verhouding te bereiken tussen openbare en prive-gebieden zijn de nieuwe grondgebonden woningen relatief smal en diep. De langgerekte kavels zijn gelegen aan gemeenschappelijke speelweides. Omdat deze semi-publieke weides alleen te bereiken zijn via de private kavels, kunnen zij als semi-openbaar worden gezien.


In suburbane woongebieden is de twee-onder- een-kap woning populair omdat het de voordelen combineert van zowel de luxe vrijstaande woning als het goedkopere rijtjeshuis. In dit ontwerpvoorstel is de typologie van de twee-onder-een-kap woning - een typologie die ondanks het succes nog steeds vrij onderontwikkeld is - verder onderzocht en doorontwikkeld. Vergeleken met standaard twee-onder-een-kap woningen kennen de twee-onder-een-kap woningen in dit ontwerpvoorstel verschillende bijzondere kwaliteiten.
 

projectdata


ontwerp: Tom Bergevoet
status: prijsvraagontwerp (europan 7)

ontwikkelperiode: 2003